Su içmek, sınav ya da test sonuçlarımızı olumlu olarak arttırabilir.

Bu yılın (2012) Nisan ayında üniversite öğrencileriyle yapılmış bir çalışmada, sınavda yanına su alan ve almayanların başarılı olma durumu değerlendirilmiş. Öğrencilerin daha önceki notları göz önünde bulundurulmuş.

Peki, nasıl oluyor da, su içmek sınav sonuçlarını arttırabiliyor?

Beyin Hidrasyonu

Su vücudumuzdaki her hücre, doku ve organ için oldukça gereklidir; elbette beyin için de…
İlk olarak; “su içmek bilişsel fonksiyonlar üzerinde doğrudan fizyolojik bir etkiye sahiptir” denilebiliyor.
Araştırmalar gösteriyor ki, yüksek sıcaklıkta ve egzersiz sırasında oluşan dehidrasyon (vücudun ihtiyacından daha az suya sahip olması durumu) sonucu zihinsel beceriler tepe taklak olabiliyor. Saunadan çıktıktan ya da maraton koşusundan hemen sonra, bir sınava girmeden önce su içmenin, bireylere yardımcı olabileceğinden bahsediliyor.
Yetişkinlerle yapılan çalışmada, sıvı alımının kısıtlanması sonucu beden ağırlığının yüzde 1’ini kaybetmenin yanında konsantrasyon/yoğunlaşma ve atiklikte de azalma gözlenmiş.
Okul çocuklarıyla yapılan çalışmalar biraz daha kısıtlı. Ancak bu sınırlı çalışmalarda da benzer sonuçlara ulaşılıyor; ekstra su içmek dikkati ve hafızayı güçlendiriyor…

Sınav Kaygısını Suya Batırın

Sınav esnasında su içmenin kişiyi rahatlatabileceği, bu yolla kaygının bir parça azalabileceği de bulgular arasında. Bir an için dikkati dağıtıyormuş gibi görünen şey, aslında, kaygılı düşüncelerin zincirini kırıyor ve göreve daha kolay odaklanmayı sağlıyor.

Dökülen İyimserlik

“Su içmenin zihinsel aktiviteyi güçlendirebileceğine ilişkin inanç” bile aslında bireylere yardımcı olabiliyor; burada bahsedilen plasebo etkisi. Plasebo etki, farmokolojik olarak etkisiz bir ilacın, deva getireceği inanıcıyla alınmasının olumlu etki yaratmasını ifade etmektedir. Plasebo etkinin önemi pek çok araştırmada vurgulanmıştır.

Su Vazgeçilmez Bir Unsurdur

Su, insan bedenin vazgeçilmez unsurlarından biridir.
Su, metabolik ısıyı absorbe eder, kan miktarının devamlılığını sağlar, atıkları dışarı atar, belli besin maddelerinin taşınmasında yardımcı olur. Doğrudan ya da dolaylı olarak öğrencilerin sınavlarında daha başarılı olmalarına destek olur.
-PsychologyToday.com-

Her yıl Mayıs ayında Gençlik Haftası kapsamında gerçekleştirilen Antalya Zeka Oyunları Yarışması bu yıl 9.yaşını kutluyor.
Derece alan yarışmacılara Antalya Koleji Okulları tarafından altın, kitap, tatil, burs gibi nakdi ve aynî ödüller veriliyor.

Amerikalı araştırmacıların yaptıkları çalışmada, iki dil konuşabilmenin beyni ciddi olarak nasıl etkilediği ve sinir sisteminin seslere karşı tepkisinin nasıl değiştiği laboratuvar deneyiyle gözler önüne serilmiş.

Bu laboratuvar deneyinde, 23’ü iki dili akıcı bir şekilde konuşan 48 gönüllü öğrenci, değişik seslere verecekleri tepkileri görebilmek adına bazı testlerden geçiriliyor. Elektrotlar aracılığıyla beyin dalgaları inceleniyor.

Deney sonucunda elde edilen bulgularda, sessiz laboratuvar ortamında her iki grup da – iki dil bilen ve yalnızca ingilizce bilenler- sesleri ayırt edebilme konusunda benzer tepkiler verdikleri belirtiliyor. Buna karşın gürültülü laboratuvar ortamında, iki dil bilenlerin, sesleri ayırt etme konusunda daha üstün başarı gösterdikleri yani konuşmacının sesini, arka plan oldukça gürültülü olsa bile tek dil bilenlerden daha iyi ayırt edebildikleri görüntülenmiş.

Araştırmacılar, iki dil bilenlerin daha çok sese aşina oldukları için tek dil bilenlerden daha iyi performans gösterebildiklerini savunuyor. Aynı zamanda, iki dil bilenlerin beyin egzersizi konusunda kendiliğinden avantajlı olduğunu belirten araştırmacılar, egzersiz amacıyla ekstra bulmaca çözmeye gerek duymayacaklarını vurguluyorlar.

Ek olarak, iki dil bilmenin dikkat süreçleri, ketleme(inhibition) ve sesleri kodlama konularında da özellikle yararlı olduğu savunuluyor.

-BBC.Co.Uk-

Araştırmacılar,  yapay beyinlere sahip yapay organizmaların olduğu bir bilgisayar modeli oluşturuyor ve “Tutuklular Dilemması[1]” gibi sosyal etkileşimi içeren bir oyun tasarlıyorlar. Bu oyun için elli adet basit beyin kullanılıyor.

Oyun bir yarışma gibi muamele görüyor ve beyinler yarıştırılıyor; tıpkı gerçek yaşamda da başarılı bireylerin ödüllendirilmesi gibi… Bu dijital organizmaların en iyilerine -ki bunlar da oyunlarda ne kadar yüksek puan aldıklarına ve beyinlerinin büyüklüğü için ne kadar az ceza aldıklarına göre belirleniyor- yeniden üreme ve organizmaların gelecek kuşaklarını oluşturma izni veriliyor.

Dijital organizmaların kendi modelleri içerisinde (deney ortamında) evrilmelerine izin verildiğinde, daha büyük beyinler için daha güçlü bir seçilim söz konusu oluyor. Şöyle ki; daha geniş ve daha zeki olan beyinlere yönelik bu güçlü seçilim, sosyal grupların ilk işbirliğine başladığı sırada meydana geliyor. Oluşturulan dijital organizmalarda ise kendi topluluklarının ilk işbirliği geliştirmeye başladıklarından itibaren daha karmaşık beyinlere doğru evrilmeye başladıkları görülüyor.

70’li yılların ortalarından beri sosyal etkileşimin zekânın evriminde önemli bir yere sahip olduğu düşünülürken, bu hipotezin desteklenmesi, daha sosyal hayvanlardaki beyin büyüklüklerinin gözlenmesine ilişkin korelatif çalışmalarla olmuştur.

Bu çalışmayla, yapay zekanın evrimleştiği modellerin, bizim kökenlerimize ilişkin biyolojik soruları cevaplama konusunda faydalı olacağı söyleniyor.

-ScienceDaily-

Araştırma.

Buffalo Üniversitesi ve Californiya Üniversitelerindeki psikologlar tarafından yapılmış olan çalışmada, “insanların nazik, cömert olmalarının nedenlerinden biri de genleri olabilir” deniyor.

Genler İnsanı Nazik Yapar mı?

Psikoloji Bölümde Profesör Asistanı olan Michel Poulin’in, “Kibarlığın Nörogenetiği” isimli bir çalışması bu ay yayınlanmış bulunuyor.

Araştırmacılar, belirlenen iki hormona ait çeşitli reseptör genleri bulunan insanların davranışlarını incelemişler. Hem laboratuarda yapılan analizlerde hem yakın ilişkilerin incelenmesine  yönelik olan bu çalışmada reseptör genlerin kibarlıkla ilişkilendirilebileceği üzerinde duruluyor. Önceki laboratuar çalışmalarında Oxytocin ve  Vasopressin hormonları yakın ilişkilerde önemli bulunmuştu.

Buradan da hareketle bu hormonların en azından yakın ilişkilerimizde bizi daha nazik yaptıkları savunuluyor. Oxytocin hormonunun anaç tavırları arttırdığı bilinir. Oxytocin, bilimsel magazin dergilerinde genelde, “aşk ilacı” ,”kucaklaşma kimyasalı”, “sevgi hormonu” olarak tanımlanıyor.

Hormonlar hücrelere değişik reseptörler aracılığıyla bağlanırlar. Oxytocin ve Vasopressin reseptörlerinden de sorumlu pek çok gen bulunur, diyor Poulin açıklama olarak.

Poulin, sosyal davranışlar hakkında bilinenlere ek olarak daha geniş bir skaladan inceleme öneriyor; bu kimyasalların diğer toplum yanlısı davranışlara neden olup olmadığını merak edilyor. Acaba, hayır işi yapmada, bir suçu/suçluyu ihbar etmede ya da kan vermede etkili oluyorlar mı?..

Katılımcılar vatandaşlık görevlerine ilişkin tutumları ve diğer gönüllü yaptıkları etkinlikler  yönünden araştırılmışlar. İnternet tabanlı bir çalışma yapılmış ve sorular vatandaşlık görevleri ile ilgili olarak hazırlanmış; bir suçu/suçluyu ihbar edip etmediğine veya vergi ödeyip ödemeğine ilişkin; dünya hakkında nasıl hissettikleri, insanların esasen iyi olup olmadığı; dünyanın kötü mü iyi mi olduğu; gönüllü yaptıkları aktiviteler hakkında soruların yanıtlanması istenmiş.

711 katılımcı DNA analizlerinden geçirilmiş, hangi formda oxytocin ve vasopressin reseptorüne sahipler diye bakılmış.

Sonuçlarda, genel olarak kibarlık, iyilik ile ilişkili olan reseptör genlerinin olmaması halinde özellikle, dünyayı daha tehlikeli bulanların diğerlerine daha az yardım etme eğiliminde oldukları görülmüş,.

Genlerin daha nazik, kibar versiyonlarında ise, dünyanın tehdit edici bir yer olmasının da üstesinden gelinebileceğini ve korkutucu şeylere rağmen diğerlerine yardım etmek gerektiğine inanlar olduğunu göstermiştir.

Genler,dünyanın şaşırtıcı, süprizlerle dolu olmayan tarafında davranışları tahmin etmede etkili olabiliyor deniyor.  Çünkü DNA ve sosyal davranışlar araşındaki bağlantılar oldukça karmaşık diye de ekleniyor.

Eğer bir komşunuz daha cömert, yardım sever gibi görünüyorken, diğeri bencil, var yemez  ise, DNAlarındaki böylesi bir farklılıktan da ileri gelebilir.

Araştırmacıların hasssiyetle üzerinde durdukları noktada yaptıkları açıklama da, “Kibarlık,nezaket ve cömertliğe ilişkin bir gen vardır demiyoruz. Fakat, toplum yanlısı davranışlara  katkı sağlayan genler olduğunu bulduk”şeklinde karşımıza çıkıyor.

Poulin’in bu araştırmada bulguları arasında ilginç bulduğu şeylerden biri de; bu reseptör genlerin katkıları yalnızca, dünyaya ilişkin net düşünce ve hisleri olanlar insanlarda gözlenebiliyor olmasıdır.

-ScienceDaily-